گفتگو با باد

‍ هموطن تبریک ایّام بهار آرزو دارم شوی غرق سرور سال نو گردد مبارک بر شما مرد و زن ، پیرو جوان ، نزدیک و دور حال و روز مردمان بهتر شود گشته حاکم فکر و اندیشه ، شعور صبر مردم میوه ی خود را دهد برکت و ثروت به همراه غرور کشور ایران کند با اقتدار از گذرگاه خطرناکش عبور سارقان تاوان سرقت داده تا حق شود حاکم در اجرای امور رهبران همراه و همگام وطن مشت محکم بر دهان بیشعور فصل وحدت گشته آغاز از صفا عالمان مسلمین گشته فکور روبروی ظلم و جور شرق و غرب گشته دولت‌های اسلامی جسور از تشرهای شیاطین واهمه گردد از کلّ مسلمانان به دور ضربه کاری خورد شیطان ز ما بوده در راه هدف امّت صبور دشمن مستکبر و منفور ما رفته با امیال شیطانی به گور بستر عالم شود آماده تا ، حضرت صاحب بفرماید ظهور . احمد یزدانی

روز عید است بگویم بحضورت تبریک شود از سوی تو بر قلب بدیها شلّیک فکر و ذکر تو تمامش بشود خدمت خلق با خردمندی خود  نیک بیندیشی ،نیک.

https://t.me/ahmadyazdany/3161 بهنگامی که شیطان خائنانه بلای جان حق شد ماهرانه وَ با همدستی یک عدّه خائن کند بلوا به پا در هر کرانه اگر عاقل تامّل کرده بیند بدام توطئه افتاده خانه شدند همدست باهم موش و گربه بهم پاشیده از آن وضع لانه به ضدّ ما شدند آنها ولی ما به سوی هم  تفنگامان نشانه نه تغییری نه آداب و نه ترتیب نگهبانان نشسته ابلهانه بساط شایعه هر روز برپا وَ ما تکرار کرده جاهلانه شتابان می رویم و شادمانیم بسوی رنج در روز و شبانه چنان چون کودکان خردسالیم ولی در ادّعا پیری یگانه تمام های و هویِ ما تعارف تعارف‌های پوچ و بچّگانه سوار ما گروهی رند و خودخواه وَ فرمان رانده بر ما مالکانه به هر سازی که میخواهند رقصان به هر سوئی که فرموده روانه ندارد عاقبت قطعاً وَ حتماً بجای حرکت ، آوردن بهانه خدایا سرنگون کن کاخ شیطان بکن او را به گور خود روانه به جائی عاقلی میگفت و می رفت میان هر دهان ماری نهانه. احمد یزدانی https://t.me/ahmadyazdany

بنام خدا بانوانند که آورده پدید خیرِ بسیار چنان برف سفید مادران ، خسته نباشید شما هرکدامید چنان یک خورشید آسیه زن و مخالف با ظلم شخص فرعون از او می ترسید دیو نابخردی و بدعهدی با نگاه چپ او می پیچید حاجر است زن و از او اسماعیل به جهان آمدو و بر خود بالید اوّلین سعی صفا تا مروه آب زمزم شد و عالم نوشید رفت شیطان که خرابی بکند نتوانست و بر خود لرزید بت شکن حضرت ابراهیمش طرد با هروله فرمود چو دید اوّلین زن که به معبد رفته است مریم است ،قبله ی جانهای عدید عزّت و پاکی دامن ایشان با سخاوت به همه می بخشید از خدیجه شده اسلام غنی بذل عشقی که پیمبر می دید کامل است در ره ایمان و عمل معرفت میوه ز باغش می چید اوّلین است که تاریخ نوشت از سمیّه  ، به ره ایده شهید افتخار همه است آن بانو چون عسل مردیِ او می چسبید تاج بر فرق جهان فاطمه است به پدر مادر و بر شوی امید بعد پیغمبر اسلام ایشان دیگر از زندگیش خیر ندید و سرانجام بگویم زینب دخت مولاست، چنان کوه حدید اسم و آوازه ی او عالمگیر نزد او ظلم بخود میلرزید قدر خود را تو بدان ای بانو مادری ، بارقه ی عشق شدید تو نب...

کاسه های داغ تر از آش ها گفته گندم ، داده جایش ماش ها دوست هایِ خودسر و بی اطّلاع دشمنان ، در قامتِ داداش ها از کلیساها مسیحی تر شده متّه بوده بر بُنِ خشخاش ها لاتهایِ چاله میدانِ قدیم با اراذل بوده وَ اوباش ها میشود دائم مدلهاشان عوض تیپ تازه با شعار کاش ها ظاهرالخیرندو باطن اصلِ شر آبرو را برده از مقّاش ها واجبات و قبله را گم کرده اند مدّعی چون دسته های جاش ها چون تله ؛ نزدیکشان دارد خطر چاره ی آفت بُوَد سمپاشها آنچنان در رنگ کردن ماهرند ورشکسته صنعت نقّاش ها در رصد جامع اگر دیده شوند خورده اند بسیاری از این آش ها راه حل تنها بصیرت هست و نیست هیچ امّیدی به این خفّاش ها حرف خود را گفته ام با پیچ و تاب تا خردمندان کنند کنکاش ها . #کوتوال_خندان احمد یزدانی #کوتوال_فیروزکوه #انجمن_ادبی_کوتوال Kootevallekhandan.blogspot.com

می بَرَد رَنجِ فَـراوان  و دِرو می کند ازکِشته وباد حقّ  او  آنکه  تلاشش بِشَوَد گَنج و  بَرَد با دلِ شاد این بِرِنجی که به رَنج است و خوراکِ همه درکِشوَرِما گو  کشاورز ندارد ثَمَر  از کِشته، که بنیاد نهاد چندماهی همه درمزرعه و آب و گِلَش می مانند تا بچینند بِرِنجی که تَعَب حاصل داد وقتِ محصول کشاورز نبیندخیری میدهد حاصلِ رَنجَش  به سلَفخوار و رَوَد  خود  از یاد. (کوتوال)

افزودن برنگاشت چشم در چشم شب شدن ، عریان ظلمات و سکوت بی پایان وزن عالم و جایِ پای عبور سوزش زخم خنجر یاران نگذری از خیال و خاطره ای غربتی محض و عُزلتی پنهان دلخوشیهای کوچک و گهگاه تکیه گاههای سست و بی بنیان جلوه گاه و نظاره ات تنها دودِ کولی وَ بادِ سرگردان در پناهِ خیالِ  خلوتِ خود پرسه در لایه های گنگِ زمان نقطه ؛ از نو شروع از سرِ خط پرِ پرواز ، بسته در زندان دستهای دعا و استمداد باز باران ، خدایِ من باران. کوتوال

من که نفهمیده ام ، دوست وَ یا دشمنی؟ هرچه که هستی بمان ، راحت جان منی داده ام از عمر خود تا که بیابم تو را یافتمت ، با منی ، چشم مرا روشنی دست من و دست تو ، قلب من و قلب تو فکر سر من توئی ، قصّه ای و خواندنی زخم دلم رفتنت ، مرهم من ماندنت شادیِ در سینه ای ، خاطره ای ماندنی جز تو ندارم کسی ، جز تو نخواهم کسی تو همه ی عالمی ، صبحدم و شبنمی . #احمد_یزدانی .

عاشقی هرگز نمی گیرد زوال می رود در جام تازه این زلال روشنای عالم از عشق است و بس هر سخن جز عشق یعنی قیل و قال. #احمد_یزدانی

حسّ باران را نداری خیس از آبی تو فقط عالمی برپا شد و در رختخوابی تو فقط مشکل با ریشه با بی ریشه در یک نکته است بوده ای وازد تصوّر کرده نابی تو فقط. #احمد_یزدانی

مثل دریا آمدی با من کنار همدمم هستی تو ، ساکت، بیقرار باش با من ای غم فرخنده ام بر زمین تشنه ی قلبم ببار.

قدردانی میکنم ای دوست ، من از تو ای زیبا گلَ دانای من آبرو هستی برایم ، اعتبار بر بدیهای من هستی پیرهن عیبهایم را نمی بینی شما می دهی عشق فراوانی به من مهر تو زیباتر از هرباغ گل سایه سارِ تو نیاز این چمن تو چو خورشید فروزانی رفیق میکنی روشن شب تاریک من دوستت دارم و با یادت خوشم می درخشی نازنینِ خوش سخن دلخوشم با مهربانیهای تو شاخه ای زیباتر از رُز ، یاسمن. #احمد_یزدانی

‏سرخ است صورتم از چک دلم خوش است در سایه سار مترسک دلم خوش است ‏آغوش میکشم همه شب وعده ی بهشت دارم یقینِ پر از شک دلم خوش است

ای خدا سینه ام پر از خون است غرق در خود شدم چو یک مرداب از رفیقان و دوستان سویم یک نفر سنگ هم نکرد پرتاب چه رسد تا به تاج گلی وقت بیداریم و یا در خواب گفت در نیمه شب دوبال خیال نیستی بیشتر تو از شبتاب بودنو مُردَنَت یکی باشد چه تفاوت میان خواب و سراب؟ برو پرواز کن به غربت دور تا شوی مثل کیمیا نایاب. #احمد_یزدانی kootevall.blog.ir

اگر وعده بمیدان پای کار است اگر جای عمل حاکم شعار است اگر نامحرمان دیگر امینند اگر خونابه اشک روزگار است اگر دارد طمع بر شیر روباه* اگر شد کعبه ی مردم اروپا اگر وادادگی دارد تفاخر اگر شد بر جوانان غرب رویا اگر در واعظان دیگر عمل نیست اگر یکعدّه میگویند دین چیست اگر شد مدّعی شیطان به ایران اگر همخوابه ی کشور گرانیست اگر شد ارثیه امر ریاست اگر بیمار دردش  رو به شدّت اگر از در شده وارد چپاول اگر مهمانی است از جیب ملّت اگر تحریف میگردد وقایع اگر محصول خرمن هاست ضایع اگر پند خردمندان فراموش اگر لنگ است اوضاع صنایع اگر چشم وطن چون ابرها خیس اگر تهدید میگردد نوامیس اگر باند است حاکم جای قانون اگر شادی ز سردی میزند ریس اگر تلخست گفتن از حقایق اگر کشتی ما گردیده قایق اگر طفل روابط نخبگی هست اگر نخبه نباشد شخص لایق اگر سرقت هنر مثل هنرهاست برای سارقان بستر مهیّاست تمام واکنش ها از کُنش هاست همه از انعکاس کار ماهاست. احمد یزدانی

ای قلعه ی دیمه*کاخ ویران ای بُرج کهن ، کمند دیوان ای شیر گلوله خورده ، وحشی ای زخمی خشم روزگاران                روزی بشوی دوباره برپا؟ ای دیده ی اشکبار کیوان بر ماه و ستاره بوده ایوان ای مادر رنجدیده ی شهر ای ارثیه دلیر مردان               دستی برسد برای احیا ؟ دیدی چقَدَر امیر و سلطان بودی به همه پناه و اُسکان افتاده به غربت و غریبی در سینه نهفته داغ دوران                  مردی بشود دوباره پیدا؟ قدر تو نظافتت به مژگان بر دیده نهاد بایدت جان افتاده به چنگ بی خیالان ای خان که شدی اسیر چوپان            خون خورده ی در خودی ، شکیبا بستی تو وَ ما شکسته پیمان لطفی تو وَ ما نمادِ طغیان ویرانه تو را نگاه کردیم دیدی تو تبر بدست مهمان                 ما رفتنی و تو بوده بر جا هر سنگ تو یک گوهر و غلطان هرصخره تو ستون کیهان تا وقت رهائیت نمانده روزی تو چو سرمه روی مژگان    ...

حرف بهتر باشد از هر چیز  ، آنهم بی عمل می کنیم آغاز با حرف و چنین است و چنان هرکسی در هرکجا دارد نصیحت میکند الامان از این نصایح، الامان از گفتمان تا بپیچانی تو پیچ رادیو را در صبحدم یکنفر دارد نصیحت میکند از عمق جان چون که قبلا تشت او افتادو داری تو خبر می کنی خاموش و می افتی بفکر آب و نان نانوا دارد نصیحت می کند، بقال هم از صغیر و از کبیرِ ما همه یک نکته دان تا نباشد قدرت اجرا ، تمسک سوی حرف چون که گفتیم و نکردیم ، هست این اوضاعمان ای برادر ،حرف حرف است و نمیگردد عمل نیست هرگز گفته ها مثل عمل تاثیرشان بسکه می گوییم  ، تاثیری ندارد گفته ها فاصله بسیار باشد از عمل تا حرفمان احمد یزدانی

چشمان ماه به چاهی نمی رسد پای گدا به ساحت شاهی نمی رسد بهترکه رحم کرده خدا مرگمان دهد وقتی حقوق سال بماهی نمیرسد #کوتوال_خندان #کمپین_هفته_لبخند_ایرانی @ahmadyazdany